Volnay-trio

Burgund blir min undergang

Snart er hele Burgund å klassifisere som enhjørningsviner. På slippet sist kom en kjent og elsket vin av den enkleste sorten området produserer; bourgogne pinot noir fra Hudelot-Noellat. Til 400 kroner. Det er stivt, men langt fra unikt for området. I innboksen min i dag fikk jeg muligheten til å kjøpe den mest ettertraktede hvite regionalburgunderen til usle 2000 kroner per flaske (i England). I … Les meir Burgund blir min undergang

Roddolo Dolcetto d’Alba Superiore 2013

Mytane om Flavio Roddolo er i ferd med å overskrida mannen. Å i det heile få tak i vinane hans skal vera vanskeleg sidan han ikkje har mobiltelefon eller epost, men kun fasttelefon, og stort sett er ute i åkrane heile tida. Han lagar ikkje naturvin sjølv om han driv biodynamisk, men kallar seg tradisjonalist. Han snakkar ikkje italiensk, men ein obskur piemontisk dialekt… Sanninga er vel at han er ein bonde med skit under neglene og sterke meiningar om korleis vin skal lagast. Og sluttproduktet gjev han jamt over rett…

Les meir “Roddolo Dolcetto d’Alba Superiore 2013”

J.B. Becker Wallufer Walkenberg Riesling Kabinett Trocken 2017

Rheingaus tøffaste mustasje er trygt festa til Hans-Joseph Becker som kompromisslaust tar hand om tradisjonen frå  bestefar Jean Baptiste. Vinhuset J.B. Becker er nyleg sertifisert økologisk, men dette er slik dei alltid har drive garden berre at no er det dokumentert. Samstundes var dei i forkant – eigentleg altfor tidleg ute – med å laga tørr riesling.

Les meir “J.B. Becker Wallufer Walkenberg Riesling Kabinett Trocken 2017”

Les Grandes Vignes Groslot 2018

Stakkars Groslot, ikkje berre gjort narr av og nedvurdert av Oz Clarke og Jancis Robinson, men har offisielt mista namnet sitt til Grolleau Noir, og fysisk plass til fordel for andre druer i Loire. Mest brukt til i rosevinar frå Anjou, men hallo – burde ikkje ei drue som lagar vinar med lav alkohol og høg syre passa perfekt i dagens vinmarknad?

Les meir “Les Grandes Vignes Groslot 2018”

Moment of Silence

Pieter Walser, drop-out og surfeboms som byrja å laga vin på gøy, som har hatt meir kontakt med politiet enn med naboane, som syns det er mindre stress å laga 30 ulike vinar årleg fordi då har han fleire bein å stå på om noko ikkje blir så bra han skulle ønskje. Som syns det er mindre arbeid å kjøpa og hente druer frå meir enn 60 druebønder, enn å dyrka sjølv. Og som gjer alt dette kun med ein assistent i staben.

Les meir “Moment of Silence”

Clover Hill Tasmanian Cuvèe

Det vesle eg veit om antipodane i Tasmania er at ei av dei gifta seg med den danske kronprinsen og ein annan har ved fleire høve prøvd å ete Snurre Sprett. Dette har likevel ikkje hindra den australske delstaten å ha ein vinindustri som nyttar eit kjøligare klima til å laga ein annan stil enn …øh… fastlandsaustralia. Snur ein globusen på hovudet så havnar Clover Hill sånn omtrent ved Madrid, men Tasmania får kald vind frå omtrent alle kantar, noko som gjer at druene mognar langsomt (om i det heile).

Les meir “Clover Hill Tasmanian Cuvèe”